بلى اگر اقرار در حال كمال و صحّت عقل از وى صادر گردد نافذ بوده و بواسطه‌اش بر عليه او حكم مىشود و همچنين اقرار مملوك مثبت زنا نمىباشد چه وى قن بوده يا مدبّر و يا مكاتب مشروط و مكاتب مطلق باشد و لو اينكه در مطلق مقدارى از آن آزاد شده باشد و نيز به اقرار مطلق مملوك مبعّض و امّ ولد اعتبارى نمىباشد . و نزى به اقرار كسى كه به اكراه و اجبار به آن مبادرت ورزيده اعتبارى نيست اعم از آنكه بواسطه تهديد ملجأ و مجبور شده كه با قصد و اختيار اقرار نمايد يا آنكه وى را بحدّى زدند كه در اثر ضرب قصد و اختيار از وى سلب شده و بدون اينكه نيّت و اراده‌اى داشته باشد اقرار كند . قوله : بالاقرار به : ضمير در [ به ] به زنا راجع است . قوله : ببلوغه و عقله : ضمائر مجرورى كه به مقرّ راجع مىباشند . قوله : و اختياره و حرّيته : ضمائر مجرورى به مقرّ راجع هستند . قوله : او تصديق المولى له : ضمير در [ له ] به مقرّ راجعست . قوله : لانّ المانع من نفوذه : يعنى نفوذ الاقرار . قوله : كونه اقرارا فى حقّ المولى : ضمير در [ كونه ] به اقرار راجع است . قوله : و فى حكم تصديقه انعتاقه : ضمير در [ تصديقه ] و [ انعتاقه ] به مقرّ برمىگردد . قوله : لزوال المانع من نفوذه : يعنى من نفوذ الاقرار و مقصود از [ مانع ] رقيّت مىباشد . قوله : بين المراهق : كلمه [ مراهق ] به صيغه اسم فاعل كودكيست كه قريب به بلوغ باشد .